website statistics

دوو

دوو DAEWOO

شرکت دوو در ماه مارس سال ۱۹۶۷ توسط «کیم ووجونگ» به عنوان یک کارخانه نساجی کار خود را آغاز کرد. کیم که فرزند استاندار «دایگو» بود، مدرک اقتصاد خود را از دانشگاه یونسای سئول دریافت کرده بود و قصد داشت شرکت خود را به یکی از بزرگ‌ترین کمپانی‌های چندمنظوره کره‌جنوبی تبدیل کند .

نام شرکت دوو از دو بخش (Dae) که در زبان کره‌ای، به معنی عالی و (woo) که از نام بنیانگذار این شرکت گرفته شده است.

​دفتر مرکزی شرکت دوو در شهر : سئول
تا پیش از بحران مالی آسیا در سال ۱۹۹۷، شرکت دوو، پس از هیوندای ، دومین شرکت بزرگ در کشور کره جنوبی محسوب می‌شد.

در سال ۱۹۷۸ شرکت دوو وارد عرصه خودروسازی شد . از اوایل دهه ۹۰ دوو به فعالیت های فرا مرزی خود پرداخت که شامل مشارکت در ۴۰۰ پروژه و ۸۵ شرکت سرمایه گذاری بود و در این هنگام دوو در گروه ۱۸ شرکت بزرگ بین المللی دنیا در آمده بود. شاخه های مهم شرکت دوو عبارت بودند از: Daewoo Motors, Daewoo Shipbuilding, Daewoo Telecom, Daewoo Engineering and Construction, Daewoo Electronics, Daewoo International, Daewoo Heavy Industries, Daewoo Securities و ده ها شرکت کوچک دیگر که بصورت خصوصی اداره می شد.در طی این دوره دوو به بزرگترین خودروساز کره و هفتمین خودروساز بزرگ دنیا تبدیل شده بود. در سال های آخر دهه ۹۰ شرکت دوو یعنی بزرگترین خودروساز کره جنوبی با مشکلات مالی مواجه شد. این مشکلات در سال مالی منتهی به سال ۲۰۰۰ میلادی منجر به بار آمدن۱۰٫۴۳ میلیارد دلار زیان شده بود. بعد از این زیان ارزش سهام شرکت ۹۴ درصد افت کرد. کارشناسان میزان زیان واقعی را سه برابر میزان گزارش شده می دانستند.تا آن تاریخ این بزرگترین میزان زیان یک شرکت در کره جنوبی بوده است. سهم بازار این شرکت نیز بشدت کاهش یافت.

بررسی ها نشان می داد که دوو مقادیر زیادی پول برای برنامه های توسعه ای خود بصورت وام از منابع مالی دریافت کرده بود. در سال ۱۹۹۹ میزان بدهی های داخلی و خارجی این شرکت بالغ بر ۱۶٫۰۶ میلیارد دلار می شد. یکی دیگر از دلایل شکست این غول اقتصادی کره سرمایه گذاری در مناطق و کشورهای پر ریسک بوده است. بعنوان مثال ویتنام  یکی از این بازارها بوده است. دوو سعی داشت که محصولات خود را بصورت ارزان در این بازار به فروش برساند تا سهم بازار را از سایر رقبا بگیرد.

نیروی کار نیز یکی از دلایل ضربه خوردن این شرکت بود.در سال های آخر دهه نود در اکثر کارخانجات این شرکت کارگران مشغول اعتصاب برای حقوق بیشتر  بر علیه عملکردهای مالی ضعیف مدیران یا عدم امنیت شغلی بودند. بحران مالی جنوب شرق آسیا در سال های ۹۷ و ۹۸ به مشکلات دوو افزود. تامین کنندگان اعتبارات شرکت فشار بیشتری برای Kim Woo Choong برای بازپسگیری اعتبارات خود به دوو وارد می کردند و در این میان مدیریت ضعیف و فساد مالی مدیرعامل وقت مزید بر علت بود.

ضعف شدید در مدیریت شرکت دوو و عدم توانایی شرکت در تعامل با بانک ها و موسسات اعتباری به عنوان عمده دلایل شکست  نه تنها شرکت دوو موتور بلکه کل گروه Kim Woo Choong دوو شناخته می شود.

در سال ۲۰۰۰ دولت کره اموال و دارایی‌های شرکت دوو را به حراج گذاشت. در سال ۲۰۰۱ شرکت جنرال موتورز، سهام شرکت دوو را به قیمت ۲/۱میلیارد دلار خریداری کرد. بنابراین، نام‌این شرکت به جی.ام دوو تغییر یافت. ‌این شرکت کار خود را در ۱۷ اکتبر سال ۲۰۰۲، همراه با جنرال موتورز و شریکانش از جمله سوزوکی و شرکت صنایع اتومبیل شانگهای که ۷/۶۶ درصد ‌این شرکت را به ارزش ۴۰۰ میلیون دلار در دست داشتند، آغاز کرد.در سال‌جاری میلادی یک شرکت ‌ایرانی با امضای قرارداد نهایی، شرکت دوو الکترونیک کره‌جنوبی را به قیمت ۵۱۸ میلیون دلار خریداری کرد. شرکت دوو الکترونیک در حال حاضر یکی از شرکت‌های مهم تولیدکننده لوازم خانگی است و با شرکت‌هایی چون سامسونگ و شرکت الکترونیکی ال.جی رقابت می‌کند.

دوو الکترونیکس (به کره‌ای: 대우일렉트로닉스؛ به انگلیسی: Daewoo Electronics) یک شرکت کره‌ای سازنده لوازم الکترونیکی است. این شرکت در سال ۱۹۷۱ تأسیس شد. این شرکت با در اختیار داشتن ۶۴ کارخانه و مراکز تحقیق و توسعه و فروش در بیش از ۴۰ کشور جهان به موفقیتی چشمگیر دست یافت. دوو پس از دو شرکت سامسونگ الکترونیکس و ال‌جی الکترونیکس بزرگترین تولیدکننده لوازم برقی در کره جنوبی به شمار می‌رود.[نیازمند منبع]

این شرکت پس از بحران مالی سال ۱۹۹۹ آسیا ورشکست شد و مالکیت آن در اختیار گروهی از طلبکاران قرار گرفت. در آبان ماه سال ۱۳۸۹، اعلام شد که گروه توسعه سرمایه گذاری انتخاب ایران این شرکت را به قیمت ۵۱۸ میلیون دلار خریداری خواهد کرد. رقیب اصلی این شرکت ایرانی در مزایده، شرکت الکترولوکس سوئد بود که با حمایت و مشارکت یک بانک آمریکایی از شانس‌های اصلی خرید دوو به شمار می آمد.

پس از مشکلات ایجاد شده در خلال قرارداد خرید این شرکت و همچنین مشکلات مالی که در اثر تحریم های بین‌المللی ایجاد شد،گروه توسعه سرمایه گذاری انتخاب لغو قرارداد را در قبال استرداد هفتاد میلیون دلار مبلغ پیش پرداخت پذیرفت

ولی با وجود گذشت ماه ها از زمان لغو قرارداد خرید شرکت دوو الکترونیک توسط گروه انتخاب ، این شرکت هنوز به تعهدات خود در قبال استرداد مبلغ پیش پرداخت قرارداد عمل نکرده و گردش مالی گروه انتخاب را با مشکلات فراوان مواجه کرده است.

نهایتاً این شرکت، در ژانویه سال ۲۰۱۳ میلادی و در مقابل دریافت ۲۷۰ میلیون دلار، به " گروه دانگبو (Dongbu Group) " که یک شرکت بزرگ گنلومرای مستقر در کره جنوبی است، فروخته شد و نام آن، به " دانگبو دوو الکترونیکس (Dongbu Daewoo Electronics) " تغییر یافت .